Nasze Serce

© Wojciech Mrówczyński
i
Piotr Ładziński
10-09-2008

Operacja Fontana
Fontan1
Fontan2

Procedura Fontana jest trzecim etapem naprawy serca dziecka z HLHS, który kończy podział małego - płucnego i dużego - systemowego obiegu krwi. Polega ona na podłączeniu żyły głównej dolnej do tętnicy płucnej, bez użycia serca jako pompy.
Istnieją różne techniki wykonania tej operacji. Można wytworzyć sztuczną przegrodę w prawym przedsionku serca lub rodzaj baypass-u omijającego serce. Do stworzenia przegrody i połączenia żyły głównej dolnej z tętnicą płucną, wykorzystuje się własne tkanki dziecka lub/oraz sztuczne z Gore-Tex-u. Poza tym Fontan może być kompletny - szczelny lub tzw. okienkowy poprzez utrzymanie niewielkiego otworu-okna w stworzonej przegrodzie. Zachowanie otworu pomaga w zmniejszeniu ciśnienia krwi, które często po operacji jest w żyłach bardzo podniesione. O ile otwór jest mały, najczęściej zamyka się naturalnie w kilka miesięcy po operacji. W przypadku większego otworu, około 6 do 12 miesięcy po operacji zostaje on zamknięty przez lekarza za pomocą cewnikowania serca.

Mimo stosowania różnych technik przeprowadzenia operacji Fontana, końcowy efekt jest ten sam. Cała krew żylna powracająca z organizmu kierowana jest bezpośrednio do płuc bez użycia serca jako pompy. Jest to możliwe jedynie, gdy istnieje właściwa różnica ciśnień krwi między żyłami a płucami, tzw. gradient. Z płuc utlenowana krew wraca żyłami płucnymi do lewego przedsionka, płynąc dalej poprzez prawy przedsionek do prawej komory pompowana jest do aorty i komórek organizmu.
Saturacja po operacji znacznie się podnosi. Przy pozostawieniu okna waha się na poziomie 93-95%, bez okna może osiągnąć nawet 100%.