Zakup brakującego sprzętu

Szczególnie decydującego o ponadprzeciętnym poziomie ośrodka. Sprzęt taki ma uzupełnić zakupy ze środków budżetowych i spowodować, że dzieci ze szczególnie złożonymi i trudnymi do leczenia wadami serca będą bezpieczniej operowane.

Szkolenie kadr specjalistów

Wymiana doświadczeń pomiędzy ośrodkami to nie tylko potrzeba lecz wręcz konieczność. Stała wymiana wiedzy jest motorem postępu – poprawy wyników leczenia. Stowarzyszenie będzie wspierało finansowo i organizacyjnie współpracę poznańskich lekarzy zarówno z ośrodkami polskimi jak i zagranicznymi.

Poprawa warunków bytowych dzieci i ich rodziców w czasie pobytu w szpitalu.

Nawet najlepsze, najtroskliwsze pielęgniarki i lekarze nie zastąpią osoby, która jest dziecku najbliższa – matkę.

Klinika to osiem łóżek na dwóch zwykłych salach, osiem łóżek stojących ciasno obok siebie w sali pooperacyjnej i dwa łóżka w mikroskopijnej izolatce. Wchodząc na oddział odnosi się wrażenie, że czas cofnął się o ładnych parę lat. Pomieszczenie socjalne to jednocześnie pokój pielęgniarek i kuchnia dla rodziców. Lodówka, która się w nim nie mieści, stoi na korytarzu. W salach, w których leżą pacjenci, poustawiane są szafki na materiały medyczne. Cała klinika, oprócz bloku operacyjnego, zajmuje 200 metrów kwadratowych. Warunki nie spełniają żadnych norm unijnych. Bardzo trudna jest tu opieka rodzicielska. Gdyby wszystkie miejsca na sali pooperacyjnej były zajęte, rodzice nie zmieściliby się przy łóżkach.